Zout, suiker en vet

Onlangs heb ik het boek Zout, suiker en vet van Michael Moss gelezen en ik kan het alleen maar aanraden! Het is 300 bladzijdes materie over de vaak duistere praktijken van de voedingsindustrie, nu open en bloot voor ons, de consument. Wellicht gaan de geïnteresseerden in dit boek eerst en vooral degenen zijn die zich al om hun gezondheid bekommeren, maar aangezien het zo goed verkoopt neem ik aan dat ook oningewijden zich met deze materie bezig houden.

Naar mijn mening is er wel het risico dat mensen de voedingsindustrie voor alles de schuld gaan geven. Het is natuurlijk niet allemaal zuiver wat daar gebeurt, dat geef ik grif toe, maar zoals Michael Moss op het einde schrijft: uiteindelijk bepaal jij als consument wat je wel en niet koopt. Het is gemakkelijk om je handen te wassen in onschuld, maar in het boek wordt treffend de carrière van een door wetenschap gepassioneerde man beschreven die zijn idealen moet opgeven om te overleven in de harde zakenwereld, want dat is waar het uiteindelijk in ieder bedrijf om draait. Je kunt stellen dat gezondheid belangrijker is dan om het even wat, ik zeg maar iets, schoenen, maar uiteindelijk zijn er ook mensen die aan schoenen verslaafd zijn - een minderheid weliswaar. Ik wil alleen maar zeggen dat je met alles mensen schade kunt berokkenen en ergens moeten we ook begrijpen dat bedrijven alleen zoveel mogelijk winst willen maken.

Laten we hopen dat er meer en meer bedrijven zullen opkomen die ook de belangen van de consument hoog in het vaandel dragen, maar ik denk dat de vraag naar zulke bedrijven steeds hoger wordt aangezien het een ware trend is om je bewust te zijn van wat je in je mond steekt, en dat is waar onze macht begint. Als er meer en meer mensen afstand beginnen te doen van bewerkt voedsel, zullen de grote bedrijven hopelijk inzien dat er ook een andere manier van zaken doen is. Wellicht gaat dat ook een verandering in het prijskaartje teweeg brengen, maar het zij zo. Beter voorkomen dan genezen want een leven lang pillen voor allerlei obesitas-gerelateerde aandoeningen slikken is ook niet goedkoop. Ideaal zou natuurlijk zijn dat de overheid ongezonde, bewerkte producten duurder maakt en gezond voedsel subsidieert zodat iedereen die mogelijkheid heeft om gezond te eten, ook al is het budget niet al te ruim. Maar voorlopig blijft dat bij dromen...

Recept: bloemkoolsteak

Een hype van de laatste tijd. Alleen blijk ik niet zo goed in bloemkool deftig snijden zodat het ook echt mooi een steak wordt, maar het doet niks af aan de smaak. 

Ingrediënten voor 1 à 2 porties

- 1/2 grote bloemkool

- 1.5 el olijfolie

- 1/2 theelepel paprikapoeder

- 1/2 biologische citroen

- gedroogde (en eventueel verse) peterselie

- 3 teentjes knoflook

- peper en zout

Werkwijze

Verwarm de oven voor op 200°C. Snijd de bloemkool in plakken van ongeveer 1.5 cm dik. Meng in een kom de olijfolie, paprikapoeder, en gedroogde peterselie. Doe er wat peper en zout bij. Hak de knoflook fijn en doe dat er ook bij. Rasp de citroen en pers hem uit. Doe citroensap en -rasp erbij. Bekleed een bakplaat met bakpapier en haal de plakken bloemkool door het olijfoliemengsel. Bak 15 minuten in de oven of tot krokant.
Smakelijk!

Recept: guacamole

Ik huiverde altijd van avocado's: na een traumatische ervaring (moeder die me een stuk liet proeven toen ik 13 was en ik bijna moest overgeven) ben ik er met een wijde boog omheen gelopen. Maar na een heleboel artikels over hoe gezond ze wel niet zijn, moést ik het gewoon nog eens proberen. Avocado's zitten boordevol vezels, kalium en gezonde vetten. Vroeger at ik altijd zeer veel koolhydraten en te weinig vetten, dus nu let ik er altijd op dat ik genoeg vetten binnen krijg. Wellicht is het een beetje het placebo-effect, maar ik heb het gevoel dat ik veel beter in mijn vel zit, minder opgeblazen ben en beter naar toilet kan gaan. Al die berichtjes over koolhydraten die je ongezond maken, maken me ook een beetje bang, moet ik toegeven. Pas op, ik pleit niet voor koolhydraatarm, maar ik zat vaak aan 60% van mijn calorieën die uit koolhydraten komen en dat lijkt me niet gezond! Nu zit ik eerder tussen de 50 en 55%, al veel beter als je het mij vraagt.

Nu, om terug te komen op onze vriend de avocado. Ik ben erachter gekomen dat het vlotjes binnen gaat als ik er tomaat bij eet, véél tomaat aangezien de tomaat de smaak overheerst. Ergens las ik ook de tip om er tabasco bij te kappen en dat bleek fantastisch! Natuurlijk kun je guacamole ook kopen, maar daar zit vaak veel suiker en andere ongezonde dingen in. Ik vind het het lekkerst om op maïswafels te eten, die hebben naar mijn mening meer smaak dan rijstwafels(en kamutwafels zijn gewoon te lekker van zichzelf om er dingen op te smeren :)), maar je zou er ook rauwkost in kunnen dippen. Je kunt de guacamole ook mixen met een blender of staafmixer, dan zal het iets gladder worden. Let erop dat de avocado goed rijp is. Bij Hass avocado's kun je dit gemakkelijk zien, de schil zal dan helemaal zwart zijn. Als je een andere soort hebt (zoals de Fuerte, die had ik) moet je zien dat je er in kunt knijpen, maar dat het vruchtvlees nog wel terugveert want anders is je avocado rot.

Ingrediënten voor 1 portie
- 1 rijpe avocado
- 1 mooie tomaat
- 1/2 citroen (liefst biologisch)
- teentje knoflook
- tabasco

Werkwijze
Snijd de avocado in de lengte in, rond de pit. Draai de twee helften uit elkaar (dit is echt een geweldige manier om een avocado te openen zeg maar, toen ik voor de eerste keer er één kocht, wist ik totaal niet wat ik ermee aan moest vangen, wat eindigde in schillen en dan trachten in plakjes te snijden, geen aanrader aangezien je handen, mes en alles eromheen zeer vuil worden) en verwijder de pit: pluk hem eruit. Nu kun je ofwel het vruchtvlees in een roosterpatroon insnijden ofwel het vruchtvlees eruit scheppen met een lepel. Prak het in een kom, snijd de tomaat in kleine blokjes en vermeng dit. Hak de knoflook fijn en doe dat erbij. Knijp de citroen erboven uit en doe er (flink) wat tabasco bij.
Smakelijk!

Recept: baked oats

Er bestaan veel recepten hiervoor, maar dit is één van de meest basic. Je kunt ze aanpassen naar eigen smaak. Wanneer het net uit de oven is, lijkt het niet op iets dat je deftig kunt eten, maar wanneer het even afkoelt, vormt het wel degelijk een vaste massa. Wel een beetje zacht vanbinnen, maar aangezien er geen suiker of boter in zit - wat bij gewone mueslirepen zeker wel het geval is - kun je ook niet verwachten dat ze net zo knapperig zijn natuurlijk. Dit is heerlijk als ontbijt met nog wat stukjes vers fruit of (gezonde) chocoladesaus, maar je kunt ook een stukje 'reep' als tussendoortje eten.

Ingrediënten
Gelijke verhoudingen havervlokken en plantaardige melk, ik heb 2 cups genomen van elk, genoeg om een ruime ovenschaal te vullen. 

- 2 cups havervlokken (188g)

- 2 cups amandelmelk (210g)

- snuf kaneel

Werkwijze

Verwarm de oven voor op 200°C. Meng in een ruime ovenschaal de havervlokken, melk en kaneel en laat even wellen. Bak 30 minuten in de oven, laat goed afkoelen en snijd in stukken. Smakelijk! 

Tip: je kunt hier echt alles in gooien wat je zelf lekker vindt: noten, gedroogd fruit, stukjes chocolade, ...

Back on track!

Hier ben ik weer! Lang geleden dat ik nog iets gepost heb, maar ik hoop terug meer te kunnen posten en er helemaal in te raken.

Een boek dat ik recent heb gelezen, is De vrolijke veganist van Floris van den Berg, een filosoof die zichzelf ecohumanist noemt, een begrip dat nader wordt uitgelegd in het boek zelf, maar hij focust vooral op dierenwelzijn en milieu, dingen die ik alleen maar kan toejuichen.

In tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden, is het helemaal geen vrolijk boek. Dit boek over veganisme is niet zozeer gefocust op het gezondheidsaspect (vergelijk met 21 dagen vegan), hoewel het op het laatst wel wordt genoemd. Floris van den Berg zelf noemt veganisme een morele plicht. Wie ziet welke blinde vlekken er in de maatschappij en het eigen consumptiegedrag zijn, zal vanzelf overtuigd zijn van de noodzaak van veganisme. Zijn boek is zo opgebouwd dat je hem haast wel moét geloven. Hij vergelijkt de toestanden in de bio-industrie met de holocaust en besnijdenis, dingen die er op het eerste zicht niks mee te maken hebben, maar als je er twee keer over nadenkt is het zo gek nog niet.
In het tweede deel van het boek vind je argumenten die vaak door vleeseters (of carnisten, zoals hij ze noemt) worden gebruikt waarom je wel vlees zou eten, die hij stuk voor stuk afkaatst. De dingen die hij schrijft raken mij echt en ik kan me vinden achter zijn argumentatie, alleen... Dit boek is vooral geschreven om carnisten te overtuigen neem ik aan, en de stijl en toon die hij hanteert, zijn behoorlijk agressief. Ikzelf ben al aardig op weg naar het veganisme, maar voor iemand met het gemiddelde Westerse eetpatroon vol suiker, vetten en dierlijke producten, zal zich behoorlijk aangevallen voelen.
Zelfs ik vind het een beetje onaangenaam dat hij alle niet-veganisten immorele monsters noemt. Voor mijn gevoel gaat ie iets te ver daarin, maar één van de sterkste pijlers van zijn boek is dat slavernij vroeger ook alom geaccepteerd werd en nu not done is. Iets dat dichter bij huis staat, is het rookverbod in de horeca. Nog geen tien jaar geleden leek dat onmogelijk, dus waarom zou hetzelfde niet kunnen gebeuren met veganisme? Dat degenen die iets dierlijks willen met de vinger worden gewezen en vreemd nagekeken worden in plaats van de vega's en vegans! Tot het zover is zullen we de mensen moeten overtuigen, alleen weet ik niet of dit het geschikte boek daarvoor is.

Heeft iemand van jullie dit al gelezen? Het is vrij recent (2013) maar juist daarom de moeite!