Verwondering

Over de voordelen van kaneel heb ik al geschreven, maar ik heb eigenlijk alleen nog maar de biologische kaneel van Delhaize en de biologische kaneel van Cook geproefd. De vorige keer had ik mijn mama gevraagd kaneel voor me mee te brengen van de supermarkt, omdat ik zelf geen tijd had mee te gaan. Wat doet ze dan? Juist ja. Gewone kaneel. En toen ik het over mijn ontbijt strooide, dacht ik: jak, wat is dit een wereld van verschil met biologische kaneel! Maar twee dagen later ben ik al helemaal aan de smaak gewend. Nogmaals een bewijs voor hoe snel je smaakpapillen zich kunnen aanpassen. Als je jezelf een nieuw voedingspatroon aan het aanleren bent en je vindt het allemaal maar niets, geef dan vooral niet op. Na een tijdje zul je nieuwe smaken wel waarderen. Natuurlijk zijn er dingen die je nooit lekker zult vinden, ook niet na 20 keer. Dan is dat maar zo, en dat is ook niet erg. Geef alleen niet te vlug op.

Pink Lady

biologische jonagolds

Pink Lady! 

Appels. Ze zijn niet mijn favoriet fruit, maar desondanks kan ik toch niet zonder. Ik heb elke dag een appel nodig, want zoals de Engelsen zeggen: an apple a day keeps the doctor away. Of het waar is? Geen idee, maar ik word gelukkig niet vaak ziek. Helaas zijn appels ook het meest vervuilde eten als het uit niet-biologische landbouw komt. Niet alle appels vind ik even lekker. Een gala moet ik bijvoorbeeld niet hebben en laat dat net de appel zijn die meestal biologisch wordt verkocht. Bij Colruyt zag ik biologische Jonagolds. Die kunnen ermee door en met mijn gezondheid in het achterhoofd nam ik ze mee. Een dag later dook min moeder op met 2 kilo Pink Ladies waarbij een gratis zak zat. Heaven on Earth. Mijn gezondheid is belangrijk, maar Pink Lady is DE appel onder de appels. Heerlijk! Dus helaas Jonagolds, jullie zullen voortaan alleen nog in pap worden gebruikt omdat jullie zacht zijn en niet zo knapperig zoetzuur.

Overigens, er bestaat een biologische variant van de Pink Crisp, een soort waar de Pink Lady verwant mee is. Die is wel heel erg duur en wordt helaas niet overal verkocht.

Pompoenexperiment

Door mijn recept voor geroosterde pompoen ontdekte ik hoeveel ik van pompoen houd. Het is werkelijk waar heerlijk en inmiddels zou ik er iedere dag wel eentje lusten. Dat is natuurlijk niet verstandig. Een eenzijdige voeding zorgt altijd voor tekorten, dus variatie is de boodschap! Toch heb ik allerlei pompoenen in huis gehaald de laatste week en een voor een gingen ze de oven in. Inmiddels heb ik nog niet alle maar toch wel veel soorten geproefd en kan ik een lijstje maken met mijn favoriete!

mmmmmm

1. De butternut of flespompoen! Werkelijk waar een smaaksensatie, zoet, romig. Ik zou niet zeggen dat het als boter smaakt want ik lust geen boter, maar ik denk niet dat er nog een pompoen lekkerder gaat zijn dan deze. De holte voor pitten is klein, waardoor je maar weinig pitten hebt. Niet geschikt om geroosterde pompoenpitten van te maken, maar wel meer vruchtvlees in verhouding. Bovendien redelijk goedkoop.

2. De kastanjepompoen die ik al eerder had gepost. Zoet, maar niet te. Wel een stevige knaap en veel pitten.

3. Een kleine pompoen uit Italie. Had hem niet lang genoeg in de oven gestoken volgens mij, maar daar was de smaak nog best goed voor. Subtiele smaak, maar niet vies. Klein en goedkoop: 99 cent per kg. Ook veel makkelijker door te snijden omdat het zo klein is!

mini formaat

4. Een pompoen, uit de tuin van een vriendin van mijn mama, die eruitzag als een hokkaido pompoen. Redelijk smakeloos. Heel veel pitten, die ik heb geroosterd. Die waren wel lekker! Maar de pompoen zelf was goed te eten met flink wat witte peper.

veel pitten! 

hokkaido pompoen?

5. Muskuspompoen. Geen hele natuurlijk, maar in de supermarkt verkopen ze er partjes van. En duur (3.99 euro per kg) en smakeloos. Waarom de muskuspompoen verloren heeft van de hokkaido look-a-like? Structuur is heel irritant: als ik er met mijn vork in prikte, kwamen er heel de tijd slierten los. Beetje spaghetti-achtig, maar het is geen spaghetti pompoen.

Conclusie: voortaan koop ik toch een flespompoen in de Delhaize: 1.65 euro, als dat geen goede deal is! Maar die kastanjepompoen was biologisch en kostte 7 euro. Hij smaakte wel goed. Meer voor af en toe dus. Pompoenen zullen een grote liefde van mij blijven en om die reden alleen al kan ik voortaan wel uitkijken naar de herfst/winter!

Genieten?

Op oudejaarsavond brak mijn mama's bed en een vriend moest komen helpen om het te herstellen. Zoals ik al had geschreven, maakte ik als "feestmaal" milde dahl met bloemkool en een broccoli-boom. Mijn mama vroeg hem of hij bleef eten, en raad eens wat meneer zijn reactie was? 'Ik ben geen konijn.' ;) Grappig, dat lijkt wel het standaard antwoord van vele mannen bij de aanblik van een vleesloze maaltijd en ergens vind ik het ook jammer dat er nog steeds zo wordt gedacht over vegetarische gerechten. Des te meer omdat hij gisteren wel kwam eten (het was al half tien) en wat wordt er dan gegeten? Een groot stuk braadkip, aardappelen en champignonroomsaus. Ik was al blij dat ik champignons zag, maar nee hoor, ze dienden enkel voor de saus. Ach, ik vind het best wel grappig dat vele mensen blijkbaar niet kunnen genieten van eten als ze geen vlees voor hun neus hebben, maar ik weet dat ik wel kan genieten van vers groente en fruit!

Yofu

Als wannabe veganist eet ik het liefst zo weinig mogelijk dierlijke producten, en toch ben ik dol op yoghurt met muesli. Nu, dat gaat natuurlijk niet! Gelukkig bestaat er een alternatief voor: sojayoghurt of ook wel yofu genoemd. In het begin at ik die van Alpro, maar laten we eens naar hun ingredienten kijken.

Ingrediënten

water, gepelde sojabonen (7,9%), suiker, tricalciumcitraat, stabilisator (pectine), zuurteregelaars (citroenzuur, natriumcitraat), zeezout, aroma (), vitaminen (B12, D2), emulgator (lecithine), yoghurtculturen / -fermenten (S. thermophilus, L. bulgaricus), antioxidanten (ascorbylpalmitaat, tocoferolrijke extracten) (*= 15% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid)

(bron: http://www.alpro.com/benl/variatie-op-yoghurt)

Nu, goed en wel dat we een lekkere variant hebben op die vieze koemelkproducten, maar deze staan me toch wel flink tegen. Als derde ingredient suiker? En wat doen die antioxidanten, stabilisatoren en zuurteregelaars in mijn yofu? Weg met die troep! Er moet toch een betere oplossing zijn?

En ja hoor, die vonden we bij Provamel, het biologische zusje van Alpro. De voedingswaarde is ongeveer hetzelfde, en de prijs is zelfs goedkoper. Het is wel enkel bij natuurwinkels te verkrijgen, dus zul je een ommetje moeten maken bij je supermarkt, maar laten we eens kijken wat er verbeterd is. (Even vermelden: ze hebben heerlijke fruitsmaakjes, maar die eet ik niet.)

Ingredienten

• water
• gepelde sojabonen * (7,9%)
• tapiocastroop *
• stabilisator (pectine)
• maïszetmeel *
• zuurteregelaar: citroenzuur
• zeezout
• Bifidobacterium
• yoghurtculturen / - fermenten: S.thermophilus, L. bulgaricus)

* = afkomstig van biologische landbouw
(bron: http://www.provamel.be/NL_BE/Producten/Soja_yoghurt_variatie/soja_yoghurt_variatie_Natuur/257/)
De suiker is vervangen door tapiocastroop, maar nu bevat het nog steeds een stabilisator en een zuurteregelaar. Bovendien wil ik geen maiszetmeel in mijn eten! Niet te vergeten dat die tapiocastroop ongetwijfeld een hoge ecologische voetafdruk heeft...

Dus de zoektocht ging verder, en ik vond sojade. De sojabonen komen uit Frankrijk! Zoals jullie kunnen zien, zijn deze ingredienten simpelweg geweldig: sojadrink 99.8% (water, gepelde sojabonen uit Frankrijk), geselecteerde fermenten. Geen stabilisator en geen zuurteregelaar, ik sprong bijna een gat in de lucht!
Qua voedingswaarde is het een beetje anders: 51 kcal per 100g, dus 1 kcal meer maar het had erger gekund. Ook minder vezels, maar dat komt waarschijnlijk omdat hier geen zetmeel in zit. En tot slot zit er iets meer vet in, maar we weten dat de vetten uit sojabonen gezond zijn dus geen probleem. Het enige nadeel is de prijs: 1.81 euro voor een pot van 400g tegenover 1.69 euro voor een pot van 500g (Provamel). Maar wat is nu belangrijker, mijn portemonnee of mijn gezondheid? Duh, gezondheid! Voortaan gaan we dit dus eten.

Ik vind het echter bedroevend hoe weinig moeite er tegenwoordig wordt gedaan om echt gezonde producten te vinden, ook in natuurvoedingswinkels zit er in zowat alles of bruine rijststroop of maiszetmeel. I don't need that in my food! Gelukkig geeft Sojade het goede voorbeeld en ik hoop dat er in de toekomst nog meer producten zoals dit zullen komen, zodat onze voeding zo schoon mogelijk is.

Noot: dit is geen aanval op mensen die nog wel Alpro of Provamel eten, want dat heb ik meer dan een jaar ook gedaan voor ik overschakelde. Je moet je eigen weg hierin zoeken en ik heb er bewust voor gekozen zo weinig mogelijk toevoegingen als mogelijk te eten. Als dit voor jou te radicaal is, ook prima. Elk stapje is er eentje, zowel voor de planeet als voor je eigen lijf! 

"Zo kom je gezond de feestdagen door"

Er is niets ergers dan de zogenaamde raad van legio dieetwebsites over hoe je toch slank kunt blijven tijdens de feestdagen. Stop met die onzin! Er is hier namelijk zelfs een gezegde over: Je wordt niet dik van wat je tussen Kerstmis en nieuwjaar eet, maar van wat je tussen nieuwjaar en Kerstmis eet.
Helemaal waar. Je kunt geen vijf kilo verdikken door twee, drie of zelfs vier avonden uitgebreid te eten. De volgende dag zal de weegschaal waarschijnlijk meer aangeven, maar dit is logisch omdat je qua volume meer eet. Het getal dat je ziet staan, is grotendeels vocht en darminhoud. Echt aankomen doe je door langdurig ongezond en/of te veel te eten.
Ondertussen kennen we de tips en tricks allemaal wel: veel water drinken, hapjes overslaan, niet meer eten dan je maag aankan, veel groente eten, geen vet vlees eten en ga zo maar door. Allemaal goed bedoeld, maar wie houdt zich er nu werkelijk aan, buiten die strenge lijners? Ik vind het verkeerd.
Waarom moet Kerstmis een synoniem zijn voor vet en ongezond eten? Waarom moet je dat compenseren door zogenaamde balansdagen? Ik ben van mening dat je ook gezond kunt eten tijdens Kerst en oud en nieuw. Ik ga eerlijk zijn: ik zal niet degene zijn die zich tegoed doet aan een groot stuk gebak of een halve ijsstronk. Ook eet ik geen brokken vlees of gefrituurd voedsel, maar toch is er nog zoveel dat ik wel kan eten.
Vetten zijn niet noodzakelijk slecht, je mag ze eten. Natuurlijk is het belangrijk om genoeg groente te eten, maar is dat dan het enige waar je de hele avond op kauwt? Een bak met rauwe groenten en een sausje op basis van yoghurt of hummus of gewoon zonder sausje is altijd een goed idee, maar wees veelzijdig: zorg ervoor dat je zowel vleeseters, vegetariers als veganisten iets kunt aanbieden, dus maak ook eens geen kalkoengebraad of vervang die kaas in die ovenschotels eens. Ik ben geen kookwonder, maar er zijn genoeg kookboeken te vinden met gezonde(re) recepten waarvan je de ingredienten kunt aanpassen naar eigen goeddunk.
Gebakjes horen er misschien bij, maar niemand verplicht je ervan te eten. Jij bent verantwoordelijk voor wat je in je mond stopt en je hoeft jezelf daar niet voor te verantwoorden. Doe wat goed voelt, eet wat je wilt en stop met het malen erover en te denken dat je er niet uitziet want je bent het waard.
En tot slot: het is niet erg tijdens de feestdagen meer te eten. Daar hoef je jezelf niet om te straffen. Als je de volgende dag minder honger hebt, eet dan gewoon minder, maar neem jezelf niet voor om een balansdag in te lassen maar pak zo snel mogelijk je 'gewone' ritme terug op. Je lichaam is slim en zal zijn weg terug vinden, maar niet als jij de ene dag vreetfestijnen houdt en de andere dag jezelf uithongert.

Alvast fijne feestdagen toegewenst! 

Worst

Lekker hé?
Hoezo nee? Walgelijk? Mooi, welkom bij de club!
Worsten, ik snap echt niet hoe mensen dat binnen kunnen krijgen.
Waaronder mijn familie. Gisterenavond was het dan weer zover: er stond kippenchipolata op het menu. Qua gezondheid viel het nog mee. Ingrediënten: kippenvlees, schapendarm, zout, bloem, kruiden, water
Voedingswaarde per 100g: 173 kcal, 17.3g eiwitten, 1.08g koolhydraten, 11g vetten waarvan 3.28g verzadigd, 0.57g natrium (Het waren kippenchipolata's van de Carrefour)
Ik bedoel, het hàd erger gekund met veel meer verzadigd vet of allerlei rare toevoegsels en E-nummers. Dit is nog redelijk 'puur natuur'. Voor zover een bewerkt vleesproduct puur natuur is dan. Maar het feit dat er darm inzit. Jak! Ik eet al niet graag dieren uit principe, maar het kijken en de geur ruiken van zo'n worst doet mijn maag omdraaien. Mijn eetlust was algauw verdwenen en uiteindelijk na lange onderhandelingen hoefde ik de worst gelukkig niet op te eten!
Ik vind het jammer dat het zo moet gaan, maar ik wil echt echt geen worsten meer eten.
Ik veroordeel niet echt mensen die het wel eten, maar ik zal het niet zo gauw eten en het smaakt me ook niet meer sinds ik weet waarvan het gemaakt wordt. Ik zeg altijd: weet wat je eet !

Saaie Hollandse pot

Tadaaaah: oude saaie Hollandse kost, maar dan in vegetarische/veganistische variant. Ziet er aantrekkelijk uit he ? Het zijn gekookte sperzieboontjes, kamut met kurkuma (als smaakmaker) en groene linzen. Helaas woon ik nog bij mijn moeder & stiefvader, en vanavond stond er chipolata met aardappelen en sperziebonen op het menu. Nu ben ik nog geen fulltime vegetarier, maar ik eet niet zo graag dierlijke producten en van een worst ga ik al helemaal over mijn nek, dus werd het dit. Triest zicht weliswaar. Wij zijn toch creatiever he ? Laat je fantasie erop los en maak lekkere stoofpotjes, ovenschotels, pasta's, curry's enz.
Ik ben gek op roerbakgerechten met tomaat, verrassend, niet ? ;)