Translate

maandag 31 december 2012

Recept: amandelkoekjes met honing

En nog als aller-, allerlaatste afsluiter van het jaar: een ander recept voor de eerder geposte commerciele honing-amandelkoekjes. Maar deze kun je perfect zelf maken en is eigenlijk nog gezonder! Ik was bijna in mijn nopjes toen ik het recept vond :-) Het komt uit De elf proeven van de werfmeester, een bijlage van Zonneland, toen ik nog klein was.
Bovendien is deze versie ook glutenvrij. Helaas is het wel niet veganistisch, dus ik denk niet dat ik het vaak zal eten, maar voor af en toe als afwisseling is het misschien wel leuk. In ieder geval, weer een geweldige substitutie voor iets uit de supermarkt en daar word ik blij van!

Ingredienten
- wit van 2 eieren
- 100g vloeibare honing
- 100g gemalen amandelen (amandelmeel?)
- 100g gemalen hazelnoten

Werkwijze
Klop het eiwit stijf.
Voeg de honing toe en blijf kloppen.
Voeg hazelnoten en amandelen toe. Meng voorzichtig.
Maak kleine hoopjes op een beboterde of met bakpapier bedekte bakplaat.
Bak 10 tot 15 minuten in een oven, voorverwarmd op 180 graden.
Smakelijk!

Gelukkig 2013!

Ik wens jullie allemaal een gezond en gelukkig 2013! 

De afgelopen tijd heb ik niet meer zoveel gepost wegens *persoonlijke* zaken, maar ik vond dat ik het niet kon maken om op 31 december stil te blijven. Hier thuis was de hamvraag: "Wat gaan we eten?"
Mijn fototoestel is zoek en mijn gsm wil niet meer aansluiten op de laptop, dus voorlopig geen foto's.
Maar het antwoord op de vraag: een hapjesboom en dahl.

Ingredienten voor de hapjesboom
- de roosjes van 1 broccoli
- kerstomaatjes
- 1/2 gele  paprika
- crackers
- eventueel bloemkoolroosjes

Werkwijze
Simpel: neem een groot bord en schik de broccoliroosjes in de vorm van een kerstboom. Leg er kerstomaatjes tussen, dit zijn de kerstballen. Snijd de paprika in fijne reepjes en leg er een paar schuin over de broccoli, dit zijn de slingers. Maak tenslotte nog een ster van de paprika en leg de crackers (of iets minnder gezond: zoute sticks) onder de boom als een stam. Als je er nog bloemkool aan toe wilt voegen, maak een sneeuwlaag onder de stam. Ziet er heel leuk uit! Serveer eventueel met een dipsausje zoals tzatziki of hummus, maar het is ook lekker zo.


Het recept voor de dahl komt uit De dunne vegetarier.



Ingredienten voor milde dahl met bloemkool voor 4 personen
- 1 bloemkool of 600g bloemkoolroosjes uit je diepvriesafdeling
- 400g linzen (blonde of groene) uit blik of 100-150g gedroogde linzen
- 5 cm gember
- 1 groene chilipeper
- 2 uien
- 3 tenen knoflook
- verse peterselie
- gedroogde komijn, koriander en kurkuma
- olijfolie
- komkommer

Werkwijze
Als je met een verse bloemkool werkt: snijd in roosjes en stoom of kook beetgaar. Als je gedroogde linzen gebruikt, kook ze.
Versnipper de uien en fruit in olijfolie. Voeg de gember en de chilipeper toe in grote stukken. Als het een beetje begint te geuren, voeg dan de linzen en de peterselie toe. Doe er een beetje water bij, totdat het ongeveer voor de helft onder water staat en laat sudderen.
Pers de knoflook uit of snijd fijn, en fruit in olijfolie. Voeg twee theelepels kurkuma, twee theelepels koriander en twee theelepels komijn toe en net zoveel olijfolie tot het een glad papje is.
Voeg nu de bloemkool bij de linzen en het kruidenpapje en laat nog 5 minuten stoven.
Dien op met zilvervliesrijst en geraspte komkommer. Je kunt de chilipeper en de gember eruit vissen als je er niet van houdt.
Dit is een heerlijk licht gerecht uit Nepal en ideaal om je jaar mee af te sluiten, alhoewel het gewoon lekker is voor iedere dag :-)
Smakelijk!

vrijdag 28 december 2012

Recept: bouillon

Tegenwoordig doen we alles uit een pakje, zo ook soep. De basis van zowat elke soep is bouillon, en daarvoor wordt hij niet eerst vers getrokken nee: er wordt de voorkeur gegeven aan blokjes of in poedervorm. On-be-grij-pe-lijk, want niet alleen is verse bouillon veel lekkerder, in die kant-en-klare bouillon zit negen van de tien keer veel te veel zout, om nog maar te zwijgen van de conserveermiddelen. Daarom kon ik het niet laten dit recept te plaatsen, dat een goede basis geeft voor je groentesoepen als andere soepen en ook handig is wanneer je bouillon nodig hebt in een gerecht. Maak er extra veel van en vries het in, zodat je nooit meer bouillon uit de winkel koopt!
Je kunt hem ook trekken van een soepkip of mergpijpen, maar ik vind het zelf niet zo'n smakelijk idee en ik probeer plantaardig te leven.

Ingredienten
- 2 wortels
- 2 uien
- 2 tomaten
- 5 teentjes knoflook
- 2 stengels selder
- een kruidentuiltje: peterselie, tijm, dragon, kervel
- 2 preien

Werkwijze
Schil de groentes en snijd ze in blokjes. Doe ze in een ruime pan samen met de kruiden en eventueel een eetlepel grof zeezout. Giet er 2 liter water bij en laat 30 minuten trekken. Neem dan van het vuur en laat rusten. Als het helemaal is afgekoeld, zeef de bouillon. Gooi de groentes niet weg, maar eet ze op.
Geeft (vanzelfsprekend) 2 liter bouillon. 

donderdag 27 december 2012

De granaatappel


Tijdens de herfst, maar vooral de winter, wanneer er weinig fruit is en de supermarkt vooral gedomineerd wordt door appels en peren, snakt een mens naar variatie voor zijn dagelijkse portie vitaminen. Er is gelukkig ook goed nieuws: de granaatappel, normaal een zeer dure vrucht, wordt tijdens dit seizoen goedkoper. Ik heb er zelfs een paar kunnen kopen voor 1.49 euro per stuk, ruim een euro minder dan tijdens de zomer. Om variatie te krijgen op je appels en peren kun je natuurlijk ook beroep doen op diepvriesfruit, met name bosvruchten zijn superlekker, maar af en toe een granaatappel komt je gezondheid ten goede.
Ze zijn wel erg lastig om te pellen, ik herinner me nog dat bij mijn eerste poging het sap in mijn gezicht spoot, maar zo de moeite waard.


Granaatappels zijn oorspronkelijk afkomstig uit Perzie, en worden geassocieerd met vruchtbaarheid. Ze zouden het verouderingsproces tegengaan en beschermen tegen kanker. Wat er van dit alles waar is, is natuurlijk onduidelijk, maar vast staat dat granaatappels rijk zijn aan vitamine C en kalium, maar vooral aan polyfenolen waar de flavonoiden onder vallen. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het drie a vier maal meer polyfenolen bevat dan rode wijn, druivensap of groene thee - een heel pak dus. 
Qua voedingswaarde zitten ze rond de 48 kcal/100g. Niet extreem hoog, niet extreem laag. Eigenlijk is er geen enkele reden om ze niet te eten! En om het eten te vergemakkelijken: er wordt vaak de truc gegeven de vrucht in twee te snijden en dan erop te kloppen met een houten pollepel. Dit werkt bij mij echter langs geen kanten, dus doe zoals mij en snijd het in vier parten (zoals een appel) en neem de pitjes er met veel geduld uit. Je geduld zal echter beloond worden want buiten supergezond zijn ze ook nog eens overheerlijk. Of je kunt er sap van maken met behulp van een citruspers, ook lekker!
De pitjes zijn decoratief in salades te gebruiken, in yoghurt, smoothies of muesli en natuurlijk in deze herfstige havermout. 

woensdag 26 december 2012

Yofu

Als wannabe veganist eet ik het liefst zo weinig mogelijk dierlijke producten, en toch ben ik dol op yoghurt met muesli. Nu, dat gaat natuurlijk niet! Gelukkig bestaat er een alternatief voor: sojayoghurt of ook wel yofu genoemd. In het begin at ik die van Alpro, maar laten we eens naar hun ingredienten kijken.

Ingrediënten

water, gepelde sojabonen (7,9%), suiker, tricalciumcitraat, stabilisator (pectine), zuurteregelaars (citroenzuur, natriumcitraat), zeezout, aroma (), vitaminen (B12, D2), emulgator (lecithine), yoghurtculturen / -fermenten (S. thermophilus, L. bulgaricus), antioxidanten (ascorbylpalmitaat, tocoferolrijke extracten) (*= 15% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid)
(bron: http://www.alpro.com/benl/variatie-op-yoghurt)

Nu, goed en wel dat we een lekkere variant hebben op die vieze koemelkproducten, maar deze staan me toch wel flink tegen. Als derde ingredient suiker? En wat doen die antioxidanten, stabilisatoren en zuurteregelaars in mijn yofu? Weg met die troep! Er moet toch een betere oplossing zijn?

En ja hoor, die vonden we bij Provamel, het biologische zusje van Alpro. De voedingswaarde is ongeveer hetzelfde, en de prijs is zelfs goedkoper. Het is wel enkel bij natuurwinkels te verkrijgen, dus zul je een ommetje moeten maken bij je supermarkt, maar laten we eens kijken wat er verbeterd is. (Even vermelden: ze hebben heerlijke fruitsmaakjes, maar die eet ik niet.)

Ingredienten

  • water
  • gepelde sojabonen * (7,9%)
  • tapiocastroop *
  • stabilisator (pectine)
  • maïszetmeel *
  • zuurteregelaar: citroenzuur
  • zeezout
  • Bifidobacterium
  • yoghurtculturen / - fermenten: S.thermophilus, L. bulgaricus)
* = afkomstig van biologische landbouw
(bron: http://www.provamel.be/NL_BE/Producten/Soja_yoghurt_variatie/soja_yoghurt_variatie_Natuur/257/)
De suiker is vervangen door tapiocastroop, maar nu bevat het nog steeds een stabilisator en een zuurteregelaar. Bovendien wil ik geen maiszetmeel in mijn eten! Niet te vergeten dat die tapiocastroop ongetwijfeld een hoge ecologische voetafdruk heeft...




Dus de zoektocht ging verder, en ik vond sojade. De sojabonen komen uit Frankrijk! Zoals jullie kunnen zien, zijn deze ingredienten simpelweg geweldig: sojadrink 99.8% (water, gepelde sojabonen uit Frankrijk), geselecteerde fermenten. Geen stabilisator en geen zuurteregelaar, ik sprong bijna een gat in de lucht!
Qua voedingswaarde is het een beetje anders: 51 kcal per 100g, dus 1 kcal meer maar het had erger gekund. Ook minder vezels, maar dat komt waarschijnlijk omdat hier geen zetmeel in zit. En tot slot zit er iets meer vet in, maar we weten dat de vetten uit sojabonen gezond zijn dus geen probleem. Het enige nadeel is de prijs: 1.81 euro voor een pot van 400g tegenover 1.69 euro voor een pot van 500g (Provamel). Maar wat is nu belangrijker, mijn portemonnee of mijn gezondheid? Duh, gezondheid! Voortaan gaan we dit dus eten.

Ik vind het echter bedroevend hoe weinig moeite er tegenwoordig wordt gedaan om echt gezonde producten te vinden, ook in natuurvoedingswinkels zit er in zowat alles of bruine rijststroop of maiszetmeel. I don't need that in my food! Gelukkig geeft Sojade het goede voorbeeld en ik hoop dat er in de toekomst nog meer producten zoals dit zullen komen, zodat onze voeding zo schoon mogelijk is.

Noot: dit is geen aanval op mensen die nog wel Alpro of Provamel eten, want dat heb ik meer dan een jaar ook gedaan voor ik overschakelde. Je moet je eigen weg hierin zoeken en ik heb er bewust voor gekozen zo weinig mogelijk toevoegingen als mogelijk te eten. Als dit voor jou te radicaal is, ook prima. Elk stapje is er eentje, zowel voor de planeet als voor je eigen lijf!